Je moet er wel vroeg bij zijn, maar in Marigot is het op zaterdag vismarkt en dat is een hele belevenis. We rijden dan ook in alle vroegte er naar toe en -onvoorstelbaar op dit eiland- in een kwartier tijd!
De vissersbootjes zijn blijkbaar allemaal al langs geweest want de vis ligt allang fraai uitgestald in de stalletjes en in de bakken. Hier en daar een visser die zijn waar nog staat of zit schoon te maken, of die zijn vis in dikke moten staat te hakken. Rode poon wordt er stevig schoon geschrapt. Ook hier wordt de vis duur betaald, want de prijzen liegen er niet om. En bakken vol met toch nog wel erg levende rode kreeften!
We vragen wel naar de diverse soorten vis, maar krijgen steeds een onverstaanbaar antwoord in het Frans of in hun eigen brabbeltaal terug. Het zijn ook voornamelijk de lokalen die er vis halen. Het ziet er allemaal goed uit, maar wij kopen er toch maar geen vis. Vanavond zijn we, samen met Erik en Dewi, uitgenodigd bij collega Sander voor een barbecue en daar gaat het toch vooral om vlees.
Ik ben wat voorzichtig met foto’s maken, want dat ligt blijkbaar gevoelig (zeker als je niets koopt). En ze zijn toch al niet zo gesteld op al die ‘vreemdelingen’. We maken een kleine woordenwisseling mee omdat iemand (een bekende eilandbewoner…) zijn pijp opsteekt in de nabijheid van een visser, terwijl wij kort tevoren nog een plezierig gesprek met de vissersman hadden.
We mogen – op verzoek- wel een foto maken van zijn zittende en vis schoonmakende vader, als we maar geen flits gebruiken. Dat verspreidt immers alleen maar radioactieve stralingen…..
Bij de stalletjes verderop ligt het groente en fruit. De verkoopster wil alleen op de foto als we bij haar wat kopen. Nou vooruit maar: de ananas ziet er goed uit. Alleen de prijs lijkt ons niet te kloppen: € 8 ! Maar dat is de prijs en anders geen foto! Het werd dus een dure foto!
We sluiten ons bezoek af met een kop koffie en lekkere stuk appeltaart bij de ‘French bakery” in gezelschap van Fred en Desiré, die beiden ook de moeite hebben genomen om voor dit spektakel vroeg op te staan.
Even later zijn we (al)weer op weg naar Pic Paradis, één van de mooiste uitkijkpunten van het eiland in het franse gedeelte.
En om foto’s te kunnen maken zonder een dure ananas te hoeven kopen, gebruiken wij dus een telelens. Ja, we blijven Hollanders! Misschien een goed idee voor jullie volgende bezoek?