Er zijn best nog wat dingen die we hier zouden kunnen vermelden, zeker als je op St. Maarten zo’n geweldige tijd hebt gehad en er nog genoeg foto’s in het archief zitten. Maar soms moet je gewoon stoppen en je aandacht op andere zaken richten. Deze blog is hiermee beeindigd. Het was leuk om te doen! Bedankt voor de leuke reakties!
Archief voor maart 2007
We hebben niet zo van die “groene vingers”, maar de tuin van Erik en Dewi probeer ik een beetje schoon en op orde te houden. Het is er voortdurend “herfst”: veel groot blad van de klapperbomen en veel amandelnoten elke dag weer. En regelmatig een grote kokosnoot!
Eigenlijk is Phillip daarvoor, hun tuinman voor 1x per maand. Hij heeft veel klanten in de omgeving en zwerft regelmatig door de straat, altijd aan het werk, maar ook steeds belangstellend en tijdmakend om met ons een praatje maken. Leuke vent, en gek op cricket. Maar ondanks mijn geveeg en gehark in de tuin blijft er nog genoeg voor Phillip te doen, lijkt me, en dus ik ga er mee door.
Vogels kom ik in de tuin, maar ook op het eiland, niet veel tegen, hooguit zwarte spreeuwen die in kleine groepjes rondzwermen en de hele dag een hoge schelle stem tegen elkaar opzetten. Of een geelborstje, maar meer is het niet. ’s Avonds en ’s nachts beginnen boomkikkers wat hoog zangerig te kwaken. Je hoort ze wel maar ziet ze nooit, tenzij als vertrapt lijkje…..
Hagedissen zijn er in overvloed. De kleintjes kom je heel vaak tegen, maar zo’n uit de kluiten gewassen exemplaar zelden.
Of het zou een gekko moeten zijn die tegen de muur opklimt. Af en toe zou er een leguaan op bezoek moeten komen, maar dat blijft helaas uit. Die komen we wel tegen bij het Rode Kruis gebouw aan de Lagoon.
Het is toch wel even schrikken als je dit soort rare beesten op de weg tegenkomt!
Slangen zijn er op dit eiland niet. Die hebben we alleen op Saba ontmoet. Gelukkig in de wetenschap dat ze niet giftig zijn!
Het is wel even zoeken, maar er ligt echt een slang verscholen!
Als we in zee zwemmen worden we vaak overvlogen door pelikanen, fregatvogels en andere duikvogels. Ze cirkelen rond en storten dan met ingeklapte vleugels het water in om de vis te vangen die ze boven zee hebben waargenomen.
We kijken wel uit dat ze ons niet voor een vis aanzien! Dodge is gek op ze en zou ze het liefst uit het water willen plukken. Maar het blijft bij blaffen, hij is als de dood om alleen het water in te gaan.
Maar voor de rest is het boven water maar armzalig met de fauna gesteld. Dat is onder de zeespiegel wel anders. Het barst hier van de mooi gekleurde vissen!
Wat overblijft in herinnering zijn de onzichtbare muggen, de teken (een plaag waar wij geen last van hadden, maar de honden wel) en af en toe een paar kakkerlakken. Maar of deze ook tot fauna geteld mogen worden……
Overigens vermeldt de lokale krant dat er tonnen zout, aangevoerd over zee, in de zoutpannen bij Philipsburg zijn gestort. De toename van het aantal muggen wordt n.l. geweten aan de afname van het zoutgehalte in de zoutpannen. Inderdaad zie je vanaf de bergtoppen witte zoutstroken in Great Salt Pond. Nu alleen nog even roeren…….
En flora? We hebben er waarschijnlijk geen oog voor want behalve bloeiende cactussen en aangelegde tuinen met bougainvillea hebben we weinig kunnen ontdekken.
Bij deze temperaturen is het ook niet makkelijk om hier iets in bloei te krijgen..
Pic Paradis in het franse gedeelte van het eiland staat hoog genoteerd op ons lijstje van te bezoeken plekken, maar het komt er maar niet van. Achteraf geen goede beslissing geweest, want het is één van de mooiste plekken op het eiland die we bezoeken.
Met de auto is het al een zeer stijle klim naar boven (in de eerste versnelling en op het laatst kunnen auto’s elkaar niet meer passeren), maar Erik vertelde dat hij de bergtop met een hike had belopen. Het eindpunt ligt bij de overal zichtbare zendmast bovenop de hoogste bergtop. Vandaar uit loopt een platbetreden pad langs de hellingen en naar beneden. We hebben het pad een tijdje gevolgd en: je waant je bijna op Saba! Fikse begroeiing en stijl aflopend. De auto stond boven, dus het had geen zin om veel verder te gaan. Maar om ons heen was het genieten van de vergezichten! Pic Paradis doet zijn naam alle eer aan!
Recente reacties